Kazimierz Brodziński

azimierz Brodziński urodził się 8 marca 1791 r. w Królówce, jako syn Jacka i Franciszki z Radzikowskich. Po śmierci matki przeniósł się z rodziną do Lipnicy Murowanej, gdzie uczęszczał do szkoły trywialnej. Ciekawy opis lat dziecinnych oraz Królówki, Lipnicy Murowanej i Rajbrota zamieścił w rozprawie "Wspomnienia mojej młodości". Jako 15-letni chłopiec przebywał u swojego stryja proboszcza w Wojniczu, a następnie rozpoczął naukę w gimnazjum w Tarnowie. W 1809 r. zaciągnął się do artylerii Księstwa Warszawskiego. W 1812 r. wziął udział w wyprawie Napoleona na Rosję, a rok później został ranny w bitwie pod Lipskiem. W 1814 r. Brodziński osiadł w Warszawie, gdzie rozwinął swoją twórczość literacką a swoją najsłynniejszą rozprawę "O klasyczności i romantyczności" ogłosił w "Pamiętniku Warszawskim". Od 1815 r. ogłosił kilkadziesiąt przekładów z literatury niemieckiej i angielskiej, wydał wiele utworów własnych m.in. "Wiesława" (1820) oraz rozprawy z teorii literatury.
W czasie powstania listopadowego wydawał szereg patriotyczno-religijnych wierszy, a także pracował nad reorganizacją szkolnictwa. Po upadku powstania zaczął ulęgać wpływom mistycyzmu religijnego; zajął się również gromadzeniem i naukowym opracowaniem materiałów dotyczących dawnych tradycji i obyczajów polskich. Chorowity i zawsze słabej kondycji zmarł wcześnie, bo w 1835 r. w Dreźnie i tam został pochowany.

Więcej o związkach Kazimierza Brodzińskiego z Bocheńszczyzną w artykule

Na ziemi Brodzińskiego (śladami poety w starostwie lipnickim)

[Strona główna] [Postacie] [Małe Ojczyzny] [Ciekawostki] [Galerie] [Zabytki]